SKaGeN speelt Laura Exterieur
Een romantisch liefdesverhaal
Stem van Laura: “Fred, Fred, lieve Fred. Er is zo veel dat ik je wil zeggen. Jij bent de enige persoon in de wereld die wijs en lief genoeg is om het te kunnen begrijpen. Was het maar iemand anders zijn verhaal en niet het mijne. Nu ben jij de enige persoon in de wereld tegen wie ik het nooit kan vertellen, nooit, nooit. Want ook als ik zou wachten tot we heel heel oud zijn, en het je dan zou vertellen, zou je terugkijken over al die jaren… en gekwetst zijn, en o liefste, ik wil niet dat je gekwetst wordt. Wij zijn een gelukkig getrouwd koppel, en dat mogen we nooit vergeten. Dit is mijn thuis…”
Drie jaar na Tkofschip en Tfokschaap wordt Laura Exterieur een nieuwe voorstelling voor de Zomer van Antwerpen. Dit keer zoekt SKaGeN geen rustige haven, maar een drukke stationshal op als romantisch decor voor een betoverend verhaal.
Laura Exterieur is gebaseerd op de film Brief Encounter van David Lean uit 1945.
Laura woont met haar echtgenoot Fred en hun twee kinderen in een keurig huis op het platteland. Elke donderdag gaat ze met de trein naar de stad, boodschappen doen, iets eten en naar de bioscoop. Alex is een gehuwde dokter, die in diezelfde stad in het ziekenhuis werkt. Ook hij pendelt per trein tussen thuis en werk. Laura en Alex ontmoeten elkaar toevallig in het stationsbuffet. Ze worden verliefd.
Laura Wat voor iemand is je vrouw?
Alec Madeleine? Klein, donker, fijngevoelig.
Laura Grappig! Ik dacht dat ze blond was.
Alec En jouw man?
Laura Gemiddelde lengte. Bruin haar. Vriendelijk, rationeel, en totaal niet fijngevoelig.
Alec Je zei dat heel trots.
Laura Echt waar?
Het publiek wordt ontvangen in het station en daarna naar het balkon geleid op de tweede verdieping boven de loketten in de centrale hal. Daar neemt het publiek plaats op zitjes en kijkt naar beneden, waar de reiziger loopt die tickets koopt, naar de treinen stapt of het station verlaat.
Tussen die mensen lopen de drie acteurs, die het verhaal van Brief Encounter spelen. De scènes die zich niet in het station afspelen, worden geprojecteerd op een groot scherm in de hal.
De acteurs spreken door zendmicrofoons, het publiek hoort hen door hoofdtelefoons. Dankzij deze stemmen en het klankdecor, wordt de toeschouwer heel intiem betrokken bij dit fijngevoelige verhaal, dat zich in de realiteit dagelijks in het station kan afspelen, maar waaraan we normaal achteloos voorbijgaan.
Stem van Laura: “Dit kan niet blijven duren – deze ellende kan niet blijven duren – dat moet ik voor ogen houden en mezelf proberen beheersen. Niets blijft duren – geluk niet en wanhoop niet – zelfs het leven duurt niet zo lang – er zal een tijd komen dat ik dit allemaal onbelangrijk zal vinden – ik zal kunnen terugkijken en vrij en blij kunnen zeggen ‘ik was een kip zonder kop’ – nee, nee – ik wil niet dat die tijd ooit komt – ik wil mij elke minuut blijven herinneren – altijd – altijd – tot het eind van mijn dagen…”
Niet alleen het publiek wordt in de sfeer van dit verhaal ondergedompeld, maar ook de argeloze treinreiziger zal deel van de fictie uitmaken. De voorbijganger in de hal wordt figurant én voyeur. Hij zal flarden van gesprekken opvangen en delen van de geprojecteerde film te zien krijgen.
Laura Exterieur is een intiem kijk- en luisterspel, een onvergetelijke ervaring op een warme zomerdag. Bovendien wordt de toeschouwer na afloop nog heel even in het decor opgenomen, en krijgt hij een zomerse verrassing aangeboden.
Van en met: Valentijn Dhaenens, Mathijs Scheepers en Clara van den Broek, Charlotte Vandermeersch
Mmv: Korneel Hamers, Yves Degryse, Bruno Vanden Broecke, Tom Van de Oudeweetering
Productie en dramaturgie: Eline Van Hoye
Kostuum: Barbara De Laere
Techniek: Jeroen Wuyts en Geert De Vleesschauwer
Met de steun van de Vlaamse Regering. In samenwerking met Antwerpen Open en De Tijd.
Locatieproject in het Centraal Station Antwerpen van 29 juli tot 13 augustus 2006 ihkv de Zomer van Antwerpen.
Locatieproject in het Centraal Station van Antwerpen van 2 februari tot 6 februari 2010 ihkv de Antwerpse Kleppers.